سلاط

سلاط. [ س ِ ] ( ع اِ ) ج ِ سِلطَة. تیر دراز باریک. ( منتهی الارب ). || توبره ای که در آن کاه کنند. ( ناظم الاطباء ).

جمع سلطه. تیر دراز باریک

💡 کان سلاطین را چنین رزمی نبود اندر ضمیر وان بزرگان را چنین فتحی نبود اندرگمان

💡 زبان فارسی از آن رو که قرن‌ها زبان رسمی سلاطین گورکانی درهند بود، علاوه بر آن تکلم گونه‌ای از زبان پارسی توسط اقلیت پارسیان هند، تأثیر قابل ملاحظه‌ای بر زبانهای رایج در شبه قاره به‌ویژه زبان اردو داشته‌است.

💡 سر درویش بدارد خبر از تاج سلاطین به رهی کان پسر آید سر ما و سم مرکب

💡 وی پس از خروج از سرخس به شهرهای خراسان مسافرت کرد و دوباره به زادگاه خود غزنی بازگشت اما دیگر هرگز به دربار سلاطین پا نگذاشت و مشغول سرایش قصاید زهدآمیز خود شد.

💡 تا سیه پوشان نورانی سلاطین را بعید خطبه آرایند بر منبر بنیکوئی خطاب

💡 خجسته باد تو را تاج وتخت سلطانی ! به بندگیت سلاطین عهد بسته نطاق !