رود زرد

رود زرد. [ زَ ] ( اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش جانکی گرمسیر از شهرستان اهواز است. این دهستان بین بخش هفتگل و دهستانهای قلعه تل، باغ ملک و میداود واقع شده و از 13 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل یافته است. جمعیت آن در حدود 1000تن است و دیه های مهم آن عبارتند از: آب لشکر، چشمه روغنی، شاه نشین و پرموسی. مرکز دهستان رودزرد است آب مصرفی ده از رود و چشمه تأمین میگردد و محصول عمده آن غلات، و شغل غالب مردان زراعت و گله داری است. راههای دهستان اتومبیل رو است و سکنه از طایفه مکاوند بالاو بختیاری هستند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
رود زرد. [ زَ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان رود بخش جانکی گرمسیر شهرستان اهواز واقع در 8هزارگزی جنوب غربی باغ ملک و 4هزارگزی جنوب راه اتومبیل رو باغ ملک به هفتگل. منطقه ای است کوهستانی و هوایی معتدل دارد.سکنه آن 100 تن است. آب آن از رودخانه زرد تأمین میشود و محصولش غلات و برنج، و شغل اهالی زراعت است.سکنه از طایفه مکاوند بالا هستند. این دهستان پاسگاه ژاندارمری دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).

دهی است از دهستان رود بخش جانکی گرمسیر شهرستان اهواز.

خوانگ خه یا هوانگ هو به معنی رود زرد ( چینی: 黃河، پین یین: Huáng Hé، مغولی: خاتان گول به معنی رود خاتون ) دومین رود بلند چین پس از یانگ تسه و ششمین رود بلند جهان با ۵۴۶۴ کیلومتر درازاست. این رود با سرچشمه گرفتن از کوههای بایانهار در استان چینگ های در غرب چین از نه استان می گذرد تا در دریای بوهای به پایان مسیر خود برسد. طول حوضهٔ آبریز رود زرد، از شرق به غرب ۱٬۹۰۰ کیلومتر و از شمال به جنوب ۱٬۱۰۰ کیلومتر است و در مجموع مساحتی بالغ بر ۷۴۲٬۴۳۳ کیلومتر مربع را در بر می گیرد.
رود زرد را گهوارهٔ تمدن چین خوانده اند؛ چرا که حوضهٔ آب خیز آن زادگاه تمدن شمال چین و غنی ترین منطقهٔ چین در اوائل تاریخ چین بوده است. اما طغیان های گاه وبیگاه و ویرانگر رود زرد که ناشی از بالا آمدن بستر رودخانه در مسیر پایینی آن است، به این رود لقب مصیبت چین را داده است.

رود زرد (چین). رجوع شود به:هوانگ هه

💡 اين ديوار از ((آن تونك )) واقع در قسمت علياى خليج ((لياتوتونك )) شروع شده ومانند حصار دايره اى، گردش كرده و در نزديكى بندر فعلى ((يونك ينك )) به دريامتصل شده و باز از آنجا شروع شده و از شمال پكن به دو قوس تقسيم شده و كشورى رادر درون خود قرار داده است، و در نزديكى رود زرد دو قوس يكديگر را قطع كرده و در يكرشته به ساحل رود زرد در مغرب چين، پايان يافته است.

💡 رود زرد که از سرچشمه خود در ارتفاعات کینگ زانگ سرچشمه می‌گیرد، به سمت دریا در دشت شمال چین، مرکز تاریخی گسترش و نفوذ چین، می‌رود. مردم هان از زمان‌های قدیم خاک‌های آبرفتی غنی را کشت می‌کردند و در دوران امپراتوری، کانال بزرگ را برای حمل و نقل از شمال به جنوب ساخته بودند. این دشت ادامه دشت دونگبی (منچوری) در شمال شرقی است، اما توسط خلیج بوهای، امتداد دریای زرد، از آن جدا شده است.

💡 رود زرد را گهوارهٔ تمدن چین خوانده‌اند؛ چرا که حوضهٔ آب‌خیز آن زادگاه تمدن شمال چین و غنی‌ترین منطقهٔ چین در اوائل تاریخ چین بوده است. اما طغیان‌های گاه‌وبیگاه و ویرانگر رود زرد که ناشی از بالا آمدن بستر رودخانه در مسیر پایینی آن است، به این رود لقب مصیبت چین را داده است.

💡 امپراتور هونگ‌وو با نام واقعی جو یوآن‌جانگ در ۱۳۲۸ میلادی در دهکدهٔ جنگلی (فنگ‌یانگ امروزی در آن‌هویی) و در یک خانوادهٔ فقیر روستایی زاده شد. ۱۶ ساله بود که رود زرد طغیان کرد و زمین‌های کشاورزی آن‌ها را زیر آب برد. به دنبال شیوع وبا تمام افراد خانوادهٔ یوآن جانگ ازپای درآمدند و تنها او و یکی از برادرانش زنده ماندند.

💡 تمدن چین باستان که در دره رود زرد ظاهر شد یکی از پنج تمدن اصلی در جهان است. پیش از شکل‌گیری تمدن، فرهنگ‌های نوسنگی مانند لونگشان و یانگشاو با قدمت ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد در شهرهایی با حفاظ دیواری زندگی می‌کردند و احتمالاً دارای سرزمین‌های سازمان یافته اجتماعی پیچیده بودند. عمل کشت برنج برای زندگی ساکن در چین حیاتی بود.