لغت نامه دهخدا
دوچوبه. [ دُ ب َ / ب ِ ] ( ص نسبی، اِ مرکب ) دارای دوچوب. که از دو چوب ساخته باشد. || چادر دودیرکه. ( ناظم الاطباء ). نوعی از خیمه که به دو چوب برپا کنند. ( از آنندراج ).
دوچوبه. [ دُ ب َ / ب ِ ] ( ص نسبی، اِ مرکب ) دارای دوچوب. که از دو چوب ساخته باشد. || چادر دودیرکه. ( ناظم الاطباء ). نوعی از خیمه که به دو چوب برپا کنند. ( از آنندراج ).
( صفت ) چادر دارای دو دیرک.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بزد هم بر آن گونه دو چوبه تیر برو آفرین کرد برنا و پیر