دلکشی

دلکشی. [ دِ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) دلکش بودن. خوش آیندی. ظرافت. زیبائی. خوشی. لطافت. ( از ناظم الاطباء ):
ز دنیا چه دید او بدان دلکشی
که من نیز بینم همان دلخوشی.نظامی.رجوع به دلکش شود.

دلکش بودن. خوش آیندی.

💡 همه در خاطرم از شاهد رؤیایی خویش بگذرد خاطره با دلکشی رؤیایی

💡 خیز و چمن را ببین کز خوشی و دلکشی راست تو گوئی که هست بزمگه شهریار

💡 مطرب به دل‌نوازی عشاق بی‌نوا هر دم نوای دلکشی از پرده ساز کرد

💡 گرازان به هرگوشه ای دلکشی فروزان به هر برزنی آتشی

💡 هدهد گرفت رشتهٔ صحبت به دلکشی بازش سخن ز زلف تو و شانهٔ تو بود

💡 ای پری پیکر، سرو سیمین بر، لعبت بهاری مهوشی جانا، دلکشی اما، وفا نداری