دستخوشی

لغت نامه دهخدا

دستخوشی. [ دَ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) سهل الحصولی. آسان بدست آیی. زبونی. ملعبگی:
تو پنداری که با تو من باشم شاد
زین دستخوشی منت که آگاهی داد.فرخی.|| مسخرگی.

جمله سازی با دستخوشی

💡 تو پنداری که با تو من باشم شاد زین دستخوشی منت که آگاهی داد