خالی یافتن

لغت نامه دهخدا

خالی یافتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) تهی یافتن:
همی جست و روزیش خالی بیافت
بمردی بگفتار اندر شتافت.فردوسی.|| بخلوت یافتن. تنها یافتن. اِخلاء. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( تاج المصادر بیهقی ): پس وزیر ابوعبداﷲ مهدی را خالی بیافت، آغالش کرد. ( مجمل التواریخ والقصص ).

فرهنگ فارسی

تهی یافتن

جمله سازی با خالی یافتن

💡 مریم مجدلیه (در انجیل یوحنا به‌تنهایی، اما در اناجیل هم‌نوا به‌همراه زنان دیگر) در صبح یکشنبه بر سر گور عیسی می‌رود و از خالی یافتن آن متعجب می‌شود. علی‌رغم تعلیمات عیسی، شاگردانش متوجه نشده بودند که قرار است او دوباره برخیزد.