ثنا کردن

ثنا کردن. [ ث َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) اثناء، تثنیه. حمد و ستایش کردن:
ثنا میکنم ایزد پاک را
ثریاده طارم تاک را.ظهوری.

💡 یحیی بن معاذ گوید عارف از دنیا بیرون شود و از دو چیز مراد وی حاصل نشده باشد از گریستن بر خویشتن و از ثنا کردن بر خدای عَزَّوَجَلَّ.

💡 چون منی کی می توان مدح و ثنا کردن شهی را کش خدا مدّاح و قرآن مدح و راوی شد پیمبر

💡 بلنداختر شهنشاهی که درگاه جلالش را گهی باید دعا گفتن، گهی باید ثنا کردن