لغت نامه دهخدا
تلخ گفتاری. [ ت َ گ ُ ] ( حامص مرکب ) درشت گویی. گفتن سخنان تلخ و درشت:
تو در دل من از آن خوشتری و شیرین تر
که من ترش بنشینم ز تلخ گفتاری.سعدی.
تلخ گفتاری. [ ت َ گ ُ ] ( حامص مرکب ) درشت گویی. گفتن سخنان تلخ و درشت:
تو در دل من از آن خوشتری و شیرین تر
که من ترش بنشینم ز تلخ گفتاری.سعدی.
درشت گویی. گفتن سخنان تلخ و درشت.
💡 تو در دل من از آن خوشتری و شیرینتر که من ترش بنشینم ز تلخ گفتاری