بلند بالایی

بلندبالایی. [ ب ُ ل َ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی بلندبالا. بلندقدی. بلندقامتی. ( از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به بلندبالا شود.

بلند قدی بلند قامتی.

💡 ز قید قامت سرو چمن شدم آزاد چرا که دل به کمند بلند بالایی‌ست

💡 گذر به جانت ما کن چرا که از تو سزد نظر به ما که تو سرو بلند بالایی

💡 چرا ز مرگ بنالم بخود، که تربت من بزیر سایه ی سرو بلند بالایی است؟!

💡 مکش ز طاعت او سر که سجده در او دهد به قامت دولت بلند بالایی

💡 برآورد ز خیابان خلد سر صائب کسی که رفت به یاد بلند بالایی