لغت نامه دهخدا
اروان. [ اَرْ ] ( اِخ ) چاهی است در مدینه، و آنرا ذَروان و ذواَروان هم گفته اند و همه در حدیث یاد شده. ( معجم البلدان ).
اروان. [ اِرْ ] ( اِخ ) اِروآن. پسر ارشک چهارمین پادشاه ارمنستان از سلسله اشکانی که 21 سال سلطنت کرد. ( ایران باستان ص 2597 ). || پنجمین پادشاه از شاخه دوم سلسله اشکانیان ارمنستان در 68 م. ( ایران باستان ص 2636 از سن مارتن ).
اروان. [ اِرْ ] ( اِخ ) شهری در قفقازیه که اکنون ایروان گویند.