لغت نامه دهخدا
ادبر. [ اَ ب َ ] ( اِخ ) لقب حجربن عَدی. || لقب جبلةبن قیس کندی و گویند صحابی است.
ادبر. [ اَ ب َ ] ( اِخ ) موضعی است در عارض الیمامة که آنرا ثَقب الادبر گویند. ( معجم البلدان ).
ادبر. [ اَ ب ُ ] ( ع اِ ) ج ِ دَبر.
ادبر
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی أَدْبَرَ: پشت کرد -رو برگرداند
ریشه کلمه:
دبر (۴۴ بار)
جمله سازی با ادبر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «فَتَوَلَّی فِرْعَوْنُ» ادبر فرعون و اعرض، «فَجَمَعَ کَیْدَهُ» ای حیله و سحرته.
