همش

همش. [ هََ ] ( ع مص ) نوعی از دوشیدن شیر. || گرد کردن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || فراهم آوردن. ( منتهی الارب ). || گَزیدن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || سخن بسیار گفتن. || در یکدیگر درآمدن. ( منتهی الارب ). || جنبش نمودن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
همش. [ هََ م ِ ] ( ع ص ) آنکه به انگشتان کارنیکو زودتر کند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).

آنکه بانگشتان کار نیکو زودتر کند

💡 هرچ آن جز ما بود در هم فکن چون فکندی بر همش در هم شکن

💡 همش رای روشن همش فرّ فرّخ همش‌ خلق‌ زیبا همش‌ خلق‌ نیکو

💡 هم از قبله سخن گوید هم از لات همش کعبه خزینه، هم خرابات

💡 چنین گفت کاین نوبر آورده جای همش گلشن و بوستان و سرای

💡 هم از ساعدش باز دولت رمید همش جغد بر بام قصر آرمید