نیکو عاقبت

لغت نامه دهخدا

نیکوعاقبت. [ ق ِ ب َ ] ( ص مرکب ) نیک فرجام.

فرهنگ فارسی

نیک فرجام

جمله سازی با نیکو عاقبت

💡 ذات از اصل چون بود نیکو عاقبت کار او شود نیکو

💡 آن سعادت مند نیکو عاقبت یافت چون آرام در قصر جنان