موی ار

( موی آر ) موی آر. ( نف مرکب ) که موی آرد. که دارای موی شود. که موی بر خود برویاند. ( یادداشت مؤلف ). موی دار و پوشیده شده از موی دراز. ( ناظم الاطباء ).

( موی آر ) که موی آرد.

💡 از کمند کهکشان برنای بیند پالهنگ یک سر موی ار ز فرمان آسمان گردن کشد

💡 چو روی نکو داری انده مخور که موی ار بیفتد بروید دگر