لغت نامه دهخدا
( مفتوحة ) مفتوحة. [ م َ ح َ ] ( ع ص ) تأنیث مفتوح. ج، مفتوحات. و رجوع به مفتوح و مفتوحات شود.
( مفتوحة ) مفتوحة. [ م َ ح َ ] ( ع ص ) تأنیث مفتوح. ج، مفتوحات. و رجوع به مفتوح و مفتوحات شود.
( اسم ) مونث مفتوح
تانیث مفتوح
💡 با رسیدن خبر شکست صلیبیون در حطین و سقوط اورشلیم، فردریک بارباروسا، امپراتور مقدس روم، در ۲۷ مارس ۱۱۸۸ در ماینز اعلام کرد که به زودی عازم شرق خواهد شد و اما یک سال طول کشید که شرایط برای عزیمت وی مهیا شود. فردریک قبل از حرکت، پسرش هاینریش ششم را نایب حکومت کرد و طی نامههایی به پادشاه مجارستان، امپراتور بیزانس و سلطان سلاجقه روم، عزم خود را به آنها اطلاع داد؛ همچنین پیکی عازم دربار صلاحالدین کرد و از وی خواست که سرزمینهای مفتوحه خود را به مسیحیان واگذار کند و خود برای ماه نوامبر ۱۱۸۹، در دشت زوآن آماده جنگ باشد. این درخواست، هرچند با جواب مساعد شاه مجارستان روبهرو شد، اما سلطان مصر و شام، صلاح الدین ایوبی، با درخواست وی مخالفت کرد.
💡 بازماندگان لشکر عبدالرحمن بن جبله ابناوی، به دو سردار دیگر به نامهای عبدالله بن حرشی و احمد بن حرشی که برای کمک به عبدالرحمن از سمت امین گسیل شده بودند، پیوستند. طاهر در هنگام محاصرهٔ همدان، برای اطمینان از پشت جبههٔ خود، قزوین و جبال را فتح نمود. وی همچنین مأموریت داشت، که افرادی را برای حکومت به مناطق مفتوحه گسیل دارد. عبدالله بن حرشی و احمد حرشی نیز پس از وقوف بر شکست و قتل عبدالرحمن، بدون هیچگونه درگیری با طاهر و سپاهیانش، به سمت بغداد فرار کردند. پس از این واقعه، طاهر شهرها را یکی پس از دیگری با جنگهای پراکنده یا روشهای دیگر فتح کرد.