مزوفیل

مزوفیل. [ م ِ زُ ] ( فرانسوی، اِ ) بافتی که فضای داخلی برگ را که بین دو طبقه اپیدرم فوقانی و تحتانی است فرا گرفته است. ( از دائرة المعارف کیه ). در بین دو طبقه اپیدرم برگ ( اپیدرم برگ فوقانی و اپیدرم تحتانی ) سلولهائی با جدار نازک و گلوسیدی ( سلولزی ) دیده میشود که حاوی مقدار زیادی دانه های کلروپلاست میباشند و پارانشیم کلروفیلی برگ را تشکیل میدهند این سلولها بافت مزوفیل یا پارانشیم نام دارند و عمل تحلیل و کربن گیری و تولید شیره پرورده و قند بوسیله این بافت صورت میگیرد. بافت مزوفیل ( پارانشیم برگ ) در اغلب برگها هتروژن میباشدیعنی از دو نوع پارانشیم: نردبانی و متخلخل ( حفره ای ) که کاملاً از یکدیگر مشخص و متمایزند تشکیل یافته است، برگ اغلب نباتات دولپه ای و برخی از تک لپه ایها از این دسته بشمار میروند و بطور کلی برگهای دووجهی نام دارند ولی در برخی ازدو لپه ایها و غالب تک لپه ایها و کاجها بافت مزوفیل در برگها یکنواخت و مشابه است و هموژن نامیده میشود و سلولهای مزوفیل این گونه نباتات گرد و یا چند وجهی است و ضمناً برگهائی که دارای این نوع مزوفیل هستند برگهای مرکزی نام دارند. پارانشیم مادگی گیاهان نیز از نوع پارانشیم کلروفیلی است و مزوفیل نامیده میشود زیرا اصولاً مادگی گیاهان از برگهای تغییر شکل یافته ای به نام کارپل بوجود آمده است. ( از گیاه شناسی ثابتی ص 335 و 336 و 419 ).