«مرهود» در اصل صفت مفعولی و برگرفته از مصدر «رَهَد» است که در لغت عرب به معنای ناپایداری، ضعف و فقدان قاطعیت آمده است. بر این اساس، «مرهود» به چیزی اطلاق میشود که از استواری و اتقان برخوردار نیست و میتوان آن را ناموثق، بیاساس، ناپایدار یا سست معنا کرد. در فارسی، این واژه دلالت بر ضعف، بیثباتی یا غیرمحکم بودن دارد. «مرهود» در متون کهن عربی بیشتر بهصورت وصفی یا ادبی به کار رفته و در زبان عربی معاصر کاربرد محدودی دارد.
مرهود
لغت نامه دهخدا
مرهود. [ م َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رهد. رجوع به رهد شود. || امر مرهود؛ کار نااستوار. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ترکتُهم مرهودین؛ گذاشتم ایشان را غیر عازم بر کاری. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
