مربد

واژه‌ی مِرْبَد در زبان عربی با دو تلفظ و معنای متمایز به‌کار رفته است. در تلفظ نخست (مِربَد) این واژه به عنوان اسم مکان کاربرد دارد و به دو معنای اصلی اشاره می‌کند: نخست، محلی برای نگهداری و بازداشت شتران که با چوب یا تنه‌ی درخت از خروج آن‌ها جلوگیری می‌شود و جمع آن مَرابِد است. دوم، به محلی گفته می‌شود که در آن خرما را خشک می‌کنند، همان‌گونه که خرمن‌گاه، جای خشک کردن گندم است. در تلفظ و کاربرد دوم (مُرَّبَد)، این کلمه به صورت صفت به کار می‌رود و به رنگی اشاره دارد که آمیخته‌ای از سیاه و سفید است و به حالت خاکسترگون یا رنگ‌آمیزیشده شبیه می‌باشد. این کاربرد بیشتر در متون کهن ادبی و لغوی دیده می‌شود. بنابراین، این واژه با توجه به اعراب و ساختار، معانی متفاوتی را در حوزه‌های مرتبط با دام‌داری، کشاورزی و حتی وصف رنگ ارائه می‌دهد که هر کدام در منابع معتبر لغوی عربی مانند منتهی الارب و غیاث‌اللغات ثبت شده‌اند.