منهیات
منهیات به مجموعهای از رفتارها، اعمال یا افکاری اطلاق میشود که انجام آنها نادرست یا غیرمجاز تلقی میشود. این مفهوم در متون دینی، اخلاقی و فلسفی برای توصیف چیزهایی که انسانها باید از آنها پرهیز کنند، به کار میرود.
کاربردهای منهیات
در متون دینی: در متون دینی، به ویژه در قرآن و سنتهای اسلامی، منهیات به اعمال و رفتارهایی اشاره دارد که خداوند و پیامبر (ص) از انجام آنها نهی کردهاند. این اعمال میتوانند شامل رفتارهایی مانند دروغگویی، دزدی، زنا، غیبت و دیگر گناهان باشند.
در فلسفه و اخلاق: در فلسفه اخلاق، منهیات به رفتارهایی اشاره دارد که بهطور کلی از نظر اخلاقی ناپسند تلقی میشوند. این رفتارها ممکن است به دلیل تأثیر منفی بر دیگران، جامعه یا خود فرد، مورد انتقاد قرار گیرند.
مترادفها
ممنوعیتها، نهیها
متضادها
اوامر، مأمورات
لغت نامه دهخدا
منهیات. [ م َ هی یا ] ( ع ص، اِ ) افعال بد که کردن آنها در شرع منع شده. ( آنندراج ) ( غیاث ). چیزهای نهی کرده شده و خلاف شرع و ناروا. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
کارهای بد که در شرع منع و نهی شده.
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع منهیه ( منهی ) کارهای ناروا اموری که در شرع منع شده نا شایستها.
جمله سازی با منهیات
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در ضمیر روشن می، نور ساقی دیده ام خوش بود در عین منهیات ناهی یافتن
💡 ز منهیات شرعی دور باید ز ناجنسان بسی مستور باید