پیاله دست

لغت نامه دهخدا

پیاله دست. [ ل َ / ل ِ دَ ] ( ص مرکب ) آنکه پیاله شراب در دست داشته باشد. ( آنندراج ):
از باده عشق مست میباش
وز داغ پیاله دست میباش.؟ ( از آنندراج ).

فرهنگ عمید

آن که پیالۀ شراب در دست دارد، پیاله به دست: از بادۀ عشق، مست می باش / وز داغ، پیاله دست می باش (؟: لغت نامه: پیاله دست ).

فرهنگ فارسی

( صفت اسم ) آنکه پیاله ( شراب ) در دست دارد پیاله بدست: ازباد. عشق مست میباش. وز داغ پیاله دست میباش. ( آنند. لغ. )

جمله سازی با پیاله دست

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 معشوق ساقی است مزن بر پیاله دست یوسف نموده رخ بصر از توتیا متاب

💡 پیرمرد با دقت بسیار زیاد، چای داغ را در یک پیاله دست کوچک ریخت و با آرامش به تماشای غروب خورشید در کنار رودخانه مشغول شد.

💡 در مراسم‌های سنتی قدیمی، مهمانان معمولاً از پیاله دست ظریفی که با نقوش گل‌دار تزئین شده بود برای نوشیدن نوشیدنی‌های گرم و معطر استفاده می‌کردند.

💡 او در حالی که پیاله دست را در میان دستانش گرفته بود، با نگاهی نافذ به دوردست خیره شده بود و در فکر تصمیمات سختی که باید می‌گرفت بود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران