لغت نامه دهخدا
چاکرپرور. [ ک َ / ک ِ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) صاحب و خداوند. ( آنندراج ). ارباب. آقا. مخدوم. آنکه ملازمان و خدمتکاران خود را نیکو پرورد و در تأمین معاش و ترضیه خاطر آنان کوشد. چاکردار:
در هنرمندی و عقل او را تویی پروردگار
کس ندید و کس نبیند چون تو چاکرپروری.امیرمعزی ( از آنندراج ).و رجوع به چاکردار شود.