گیتی ستان

گیتی ستان. [ س ِ ] ( نف مرکب ) به معنی گیتی آرای و گیتی بان باشد. ( بهار عجم ) ( آنندراج ) ( فرهنگ شعوری ج 2 ص 312 ). || فاتح عالم. ( ناظم الاطباء ). جهانگیر. جهانگشای. ستاننده گیتی:
دگر نامه ای کرد زی سیستان
به نزد سپهدار گیتی ستان.اسدی.به جای خسرو گیتی ستان ستانی داد
ز ملک گیتی چونانکه خسرو از شیرین.سوزنی.جهان را خاص این صاحبقران کن
فلک را یاد این گیتی ستان کن.نظامی.شاه غازی خسرو گیتی ستان
آنکه از شمشیر او خون میچکید.حافظ.خسرو گیتی ستان امیرتیمور گورکان. ( حبیب السیر ص 123 ).

جهان گیر، جهان گشا.

( صفت ) ۱ - فاتح عالم جهانگیر جهانگشای: موکب گیتی ستان حضرت صاحبقران از حوالل قارص نهضت نمود..
به معنی گیتی آرای و گیتی بان باشد.

💡 دانسته ای که عاشق زارم گدا نیم دانم که شاهدی شه گیتی ستان نه ای

💡 بجاه خسرو گیتی ستان ستانی داد ز ملک گیتی چونانکه خسرو از شیرین

💡 شهنشاه گیتی ستان است و شاهان مسخر شهنشاه گیتی ستان را

💡 خسرو گیتی ستان کز نوبهار عدل او در مزاج چارعنصر اعتدال آمد پدید

💡 دگ ر این لچمن گیتی ستان است به بازو با برادر هم عنان است