عاصمی

عاصمی به معنای صبر و استقامت است. این واژه در فرهنگ و ادب فارسی به عنوان نمادی از تحمل و پایداری در برابر مشکلات و چالش‌های زندگی شناخته می‌شود. انسان عاصم در برابر سختی‌ها و ناملایمات، نه تنها تسلیم نمی‌شود، بلکه با اراده‌ای قوی به پیش می‌رود و تلاش می‌کند تا بر مشکلات غلبه کند. این ویژگی به فرد کمک می‌کند تا در مسیر رشد و پیشرفت، به موفقیت‌های بزرگ دست یابد. عاصمی به ما یادآوری می‌کند که زندگی همواره با چالش‌ها و دشواری‌ها همراه است و تنها کسانی که با صبر و شکیبایی به این مشکلات نگاه می‌کنند، می‌توانند به هدف‌های خود برسند. در جوامع مختلف، شخصیت‌های عاصم همواره مورد احترام و ستایش قرار می‌گیرند و داستان‌های آنان الهام‌بخش دیگران می‌شود. به همین دلیل، پرورش روحیه عاصمی در جوانان و نسل‌های آینده، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

لغت نامه دهخدا

عاصمی. [ ص ِ ] ( اِخ ) احمدبن محمدبن عاصم بن عبداﷲ.اصل او از کوفه و مسکن وی بغداد بود. از ثقات و معتمدان محدثان امامیه و خواهرزاده یا برادرزاده علی بن عاصم محدث و استاد کلینی است. ( ریحانة الادب ج 3 ص 49 ). و رجوع به امل الاَّمل و هدیة الاحباب ص 197 شود.
عاصمی. [ ص ِ ] ( اِخ ) مولانا عاصمی. یکی از ادباء و شعراء است و از جمله اشعار اوست:
چون آتشم ز هجر تو بر سر زند علم
سازم روان چو شمع ز گرداب دیده نم.( مجالس النفائس ص 78 ).

فرهنگ فارسی

مولانا عاصمی یکی از ادبائ و شعرائ است.

جملاتی از کلمه عاصمی

کر گارت عاصمی گشته قوی روزگارت خادمی گشته خدوم

فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم