شاخ زرین

شاخ زرین. [ خ ِ زَرْ ری ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از قلم زردرنگ نویسندگی باشد. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ).

کنایه از قلم زرد رنگ نویسندگی باشد

💡 سر تاجداران برآمد به تخت چو سیمرغ بر شاخ زرین درخت

💡 بیاویخت از شاخ زرین سپر بجایی کزو دور بودی گذر

💡 فروهشته از شاخ زرین سپر یکی بنده در پیش او با کمر

💡 سوی نانبا شد سبک باغبان بدان شاخ زرین ازو خواست نان

💡 دمید از شاخ زرین گل، چکیدش سیمگون شبنم؛ عیان شد طلعت عیسی، فشاند از شرم خوی مریم