( عالم آرا ) عالم آرا. [ ل َ ] ( نف مرکب )عالم آرای. آرایش دهنده عالم. پیراینده جهان و زینت دهنده آن. ( ناظم الاطباء ): اگر رأی عالم آرای ملک اشارت فرماید بگویم. ( سندبادنامه ص 276 ).
بی جمال عالم آرای تو روزم چون شب است
با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع.حافظ.
( عالم آرا ) آرایندۀ عالم، آرایش دهندۀ عالم، جهان آرا.
( عالم آرا ) یا عالم آرای عباسی. کتابی است تاریخی بفارسی در شرح حال و سلطنت شاه عباس اول و اجداد او بقلم اسکندر بیک منشی دربار آن پادشاه. وی کتاب را با شرح وقایع سال وفات شاه عباس و جلوس خلف او شاه صفی در سال ۱٠۳۸ ه.ق. بپایان رسانیده است.
💡 اسمان از خود نمایی پیش رای روشنت افتاب عالم ارا را پشیمان یافته
