وانگه

وانگه. [ گ َه ْ ] ( ق مرکب ) آنزمان. || بعلاوه:
وانگه بغلی نعوذ باﷲ
مردار در آفتاب مرداد.سعدی.

(گَ ) (ق. ) بعلاوه، وانگهی.

۱ - و آن زمان. ۲ - بعلاوه وانگهی: (( رنگهای همه نیکو و بویها همه خوش و طمعها همه شیرین وانگه هر میوه صورتی نیکو دارد ).

بعلاوه، وانگهی.

💡 خود به هر شکل که خواهی بدر آیی وانگه به جهان درفکنی دبدبه «کن فیکون »

💡 آب اول داد باید بوستان را روز و شب وانگهی دل در جمال یاسمین باید نهاد

💡 بیگانه شو ز خیل پری پیکران شهر وانگه ز چشم او نگه آشنا ببین

💡 استان هوانگهائه جنوبی ۸٬۴۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۱۰٬۴۸۵ نفر جمعیت دارد.

💡 اول ببوس خاک درش وانگه اینسخن بر گوی و مگذر از سر ایجاز و کوتهی