ناپدیدی

ناپدیدی. [ پ َ ] ( حامص مرکب ) غیبت. ( مهذب الاسماء ). نامشهود بودن. نامرئی بودن:
ای باغ ارم به بی کلیدی
فردوس فلک به ناپدیدی.نظامی.

نامشهودبودن نامرئی بودن: ای باغ ارم به بی کلیدی فردوس فلک به ناپدیدی. ( نظامی. )

💡 چنین عشقی پدید آری به هر دم پدیدآرنده چون ناپدیدی

💡 الا ای دل چو جوهر باز دیدی چرا در آینه تو ناپدیدی

💡 از آن این جوهر توحید دیدی که در معنی و صورت ناپدیدی

💡 ای فضل خوش چو جانی وز دیده‌ها نهانی اندر اثر پدیدی در ذات ناپدیدی

💡 چه خاک و چه آب کانچه ماییم در پردهٔ غیب ناپدیدیم

💡 بسی مردی بکردیم و چخیدیم کنون نادیده بویی ناپدیدیم