صیرف

صیرف. [ ص َ رَ ] ( ع ص ) مرد محتال و چاره گر تصرف کننده در کارها. ( منتهی الارب ). مرد محتال. ( دهار ). چاره گر. حیله گر. و رجوع به صیرفی شود. || درم سره کننده. ( منتهی الارب ). صراف. ( مهذب الاسماء ). صیرفی. رجوع به صیرفی شود.

(صَ رَ ) [ ع. ] (ص. )۱ - صراف. ۲ - حیله گر.

( صفت ) ۱ - صراف. ۲ - مرد حیله گر و تصرف کننده درکارها.

صراف.
حیله گر.

💡 ضمیر پاک تو آن صیرفی استادست که نقد هفت فلک را عیار بشناسد

💡 سوسن آزاد با بلبل استاد می‌گوید که ای مدعی کذاب و ای صیرفی قلاب

💡 وگر ز صیرفیان بود تنگدل، شاید کساد یافته از جهل همگنان گوهر

💡 نقد من ار بود دغل پاک بباز تو عمل در بر صیرفی برد زشت من و نکوی تو

💡 زری که صیرفی کان به درج کوه نهاد دری که گوهری بحر در دکان دارد