آدمیت

( آدمیت ) آدمیت. [ دَ می ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) انسانیت. مردمی. بشریت. آزرم: برنجید و گفت این طایفه خرقه پوشان امثال حیوانند، اهلیت و آدمیت ندارند. ( گلستان سعدی ).
بحقیقت آدمی باش و گرنه مرغ دانی 
که همین سخن بگوید بزبان آدمیت.سعدی.طیران مرغ دیدی تو ز پای بند شهوت 
بدر آی تا ببینی طیران آدمیت.سعدی.گفتم این شرط آدمیت نیست 
مرغ تسبیح خوان و من خاموش.سعدی.- امثال:
آدمی را آدمیت لازم است؛ مردم را صفات مردمی باید.

( آدمیت ) (دَ یَّ ) (مص جع. ) ۱ - انسان بودن. ۲ - به فضایل انسانی آراسته بودن.

( آدمیت ) ۱. انسانیت، آدمی بودن، انسان بودن: آدمیت رحم بر بیچارگان آوردن است / کآدمی را تن بلرزد چون ببیند ریش را (سعدی۲: ۳۱۱ ).
۲. (اسم ) انسان: به حقیقت آدمی باش وگرنه مرغ باشد / که همین سخن بگوید به زبان آدمیت (سعدی۲: ۳۸۴ ).

( آدمیت ) ( مصدر ) ۱ - آدم بودن انسان بود. ۲ - بفضایل انسانی آراسته بودن.
انسانیت
انسانیت، آدمی بودن، انسان بودن

رفتار و اخلاق مناسب با مقام انسان داشتن؛ انسان بودن. به فضایل انسانی آراسته بودن. به اصول محبت و ادب و آدمیت کم اعتنا شده بود. «جمال‌زاده»

💡 تا از خودپرستی فارغ نشوی خداپرست نتوانی بودن؛ تا بنده نشوی آزادی نیابی؛ تا پشت بر هر دو عالم نکنی به آدم و آدمیت نرسی؛ و تا از خود بنگریزی به خود درنرسی؛ و اگر خود را در راه خدا نبازی و فدا نکنی مقبول حضرت نشوی؛ و تا پای بر همه نزنی و پشت بر همه نکنی همه نشوی و به جمله راه نیابی؛ و تا فقیر نشوی غنی نباشی؛ و تا فانی نشوی باقی نباشی.

💡 ۱. ایمان به یگانگی خدا ۲. ایمان به پیامبری زرتشت ۳. باور به جهان مینوی و عالم معنا ۴. ایمان به نظم و راستی کار جهان (اشه) ۵. باور به جوهر آدمیت ۶. اعتقاد به فروزه‌های هفت‌گانه خداوند ۷. اعتقاد به نیکوکاری ۸. اعتقاد به تقدس عناصر چهارگانه: آب، باد، خاک و آتش ۹. اعتقاد به فرشگرد یا آخرالزمان.