بدخوی

بدخوی. [ ب َ ] ( ص مرکب ) بدخلق. زشت خوی. تندخو. مقابل خوش خوی. نیکخوی. ( فرهنگ فارسی معین ). اَعوَج. خَزَنزَر. خُنُدب. شِغّیر. شِنّیر. شَکِس. شَکِص. صَنّارة.عَبقان. عَبقانَة. عَدَبّس. عِض. عِظیَر. عَفَرجَع. عَفَنجَش. عُقام. عَکَص. قاذورة. لَعو. مُعَربِد. وَعِق. هَزَنبَز. ( منتهی الارب در ذیل هر یک از کلمات مزبور ). سَیِّی ءالخلق. ( یادداشت مؤلف ):
جهانجوی را نام شاهوی بود
یکی شوخ و بدسازو بدخوی بود.فردوسی.- امثال:
بدخوی در دست خوی بد خود گرفتار است. ( امثال و حکم دهخدا ج 1 ص 401 ).
بدخوی عقاب کوته عمر آمد
کرکس درازعمر ز خوشخویی.
ناصرخسرو. ( از امثال و حکم دهخدا ج 1 ص 401 ). و رجوع به بدخو شود.
بدخوی. [ ب َ خ ُ وی ]( حامص مرکب ) بدخویی. زشت خویی. تندخویی:
به مستی ندیدم ز تو بدخوی
همان زآرزو این سخن بشنوی.فردوسی.ترا عشق سودابه و بدخوی
ز سر برگرفت افسر خسروی.فردوسی.بدو گفت خواهی که ایمن شوی
نبینی ز من زشتی و بدخوی.فردوسی.- بدخوی کردن؛ بدخویی کردن:
مربوالمعین امام همه شرق و غرب را
گویی همی کند به همه خلق بدخوی.سوزنی.و رجوع به بدخویی شود.

( ~. )(ص مر. )تندخو، زشت خوی.

( صفت ) بد خلق بد خیم ذ زشت خوی تند خو مقابل خوش خوی نیک خوی.
بد خویی زشت خویی.

تندخو، زشت خوی.

💡 آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا که تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا

💡 بهر مردن گشتم اینک ساخته تا کی هنوز نرگس بدخوی را تعلیم بدسازی دهی

💡 زیر با منت از بدخویی خلقم که موج واصل دریا ز دست رد ساحل می‌شود

💡 بدمستی اگر گناه خوی بد ماست بدخویی ما بما که دادست بگو

💡 گهی در بارد گهی عذر خواهد همان ابر بدخوی کافور بارش

💡 بدخوی خانه زادم و مغرور خدمتم معذورم ار ز امر تو یک بار سرکشم