بازنگری به معنای تجدید نظر در یک متن، ایده یا طرح است و فرآیندی است که طی آن محتوای موجود مورد ارزیابی و بررسی دقیق قرار میگیرد. هدف اصلی از بازنگری، اصلاح نواقص، ارتقای کیفیت و افزایش وضوح و دقت مطالب است. این اقدام، فرصتی برای بازاندیشی و تحلیل مجدد مطالب فراهم میآورد و کمک میکند تا نقاط ضعف و اشکالات احتمالی شناسایی و برطرف شوند.
بازبینی مرحلهای ضروری در نگارش و ارائه متون علمی، ادبی و مدیریتی محسوب میشود. در این مرحله، نگارنده یا ویراستار به دقت متن را مطالعه کرده و از نظر دستور زبان، املا، علائم نگارشی، انسجام جملات و ترتیب منطقی مطالب آن را مورد ارزیابی قرار میدهد. بازبینی، علاوه بر اصلاح اشتباهات، موجب تقویت روانی و سلیس بودن متن نیز میشود و به خواننده تجربهای دلپذیرتر ارائه میکند.
بازنویسی و گسترش متن، بخش دیگری از فرآیند بازنگری است که شامل بازسازی جملات، افزودن توضیحات تکمیلی و روشنتر کردن مفاهیم میشود. در این مرحله، نویسنده میتواند با انتخاب واژگان دقیقتر، ساختار منسجمتر و بیان گویا، کیفیت اثر را ارتقا دهد. بازنویسی نه تنها موجب انسجام بیشتر متن میشود، بلکه امکان انتقال بهتر پیام و هدف نویسنده را نیز فراهم میآورد و ارزش محتوایی آن را افزایش میدهد.