ربذه

( ربذة ) ربذة. [ رِ ذَ ] ( ع اِ ) مرد بی خیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || سربند شیشه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || پشم پاره رنگین که بگوش و گردن شترو غیر آن آویزند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || پارچه زن حائض. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || هر پلیدی. ج، رِبَذ، رِباذ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || رکوی که زرگران پیرایه را به وی مالند تا روشن شود. ج، رِبَذ، رِباذ. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء )

نام جایی بر چهار منزل از مدینه که خاک ابوذر غفاری آنجاست.

💡 یا چو بوذر به بنگه ربذه یا چو سلمان اسیر قید خسان

💡 ابوذر سرانجام در سال ۳۱ یا ۳۲ هجری قمری مصادف با ۳-۶۵۲ میلادی در ربذه فوت می‌کند و در همان‌جا به خاک سپرده می‌شود. به اتفاق تاریخ‌نویسان مسلمان، محمد جزئیات مرگ ابوذر را پیش‌بینی و او را آگاه کرده بود که تنها زندگی می‌کند و تنها می‌میرد و تنها وارد بهشت خواهد شد.

💡 درگیری ابوذر با عثمان که موجب تبعید و سپس مرگ وی شد موجب بحث‌های کلامی زیادی شده است. برخی فرمان تبعید ابوذر توسط عثمان را از مطاعن به معنای طعنه شدید و ناسزای عثمان شمرده‌اند. اما قاضی عبدالجبار از عثمان دفاع کرده و روایت‌های طرفداران عثمان را ذکر کرده که ابوذر به میل و اختیار خویش به ربذه رفته است و گفته در صورت فرض اثبات تبعید ابوذر توسط عثمان این کار به صلاح وی بوده که مبادا اهل مدینه به او آسیبی برسانند.