Vuillard

💡 A catalog essay paired Vuillard with diaries that breathed the same air.

یک مقاله کاتالوگ، وویلارد را با دفتر خاطراتی که از همان حال و هوا الهام می‌گرفتند، جفت کرد.

💡 We stood close to Vuillard to let brushwork turn into furniture again.

ما نزدیک ویلارد ایستادیم تا دوباره کار قلم‌مو به مبلمان تبدیل شود.

💡 A New York Times reviewer likened his “deft and subtle figure drawings” to works by French artist Édouard Vuillard.

یکی از منتقدان نیویورک تایمز «نقاشی‌های استادانه و ظریف او از چهره‌ها» را به آثار هنرمند فرانسوی ادوارد وویار تشبیه کرد.

💡 It fended off competition from five other shortlisted titles, including Éric Vuillard's The War of the Poor.

این کتاب در رقابت با پنج کتاب دیگر که در فهرست نهایی قرار داشتند، از جمله «جنگ فقرا» اثر اریک وویلارد، به موفقیت دست یافت.

💡 The room in Vuillard glows with wallpaper, whispers, and tea.

اتاق در ویلارد با کاغذ دیواری، زمزمه‌ها و چای می‌درخشد.

💡 True to their own sensibilities, Vallotton gives the office an austere, geometric rigor while Vuillard opts for an implicitly domestic softness.

والوتون، با وفاداری به حساسیت‌های خودشان، به دفتر کار، صلابتی هندسی و ساده می‌بخشد، در حالی که وویلارد، نرمی و لطافتی تلویحی و خودمانی را ترجیح می‌دهد.