tercet

💡 A fixed form of nineteen lines: five tercets, a concluding quatrain, and a rhyme scheme tight enough to keep any feeling from spilling over the borders.

قالبی ثابت از نوزده مصراع: پنج سه‌گانه، یک رباعی پایانی، و قافیه‌ای چنان منسجم که مانع از سرریز شدن هرگونه احساسی از مرزها می‌شود.

💡 The poem’s closing tercet sharpened its theme with a surprising internal rhyme.

سه‌بیت پایانی شعر، با یک قافیه درونی شگفت‌انگیز، مضمون آن را تیزتر کرد.

💡 Then, picking up the "moon" rhyme for the first line, and plainly echoing Fitzgerald, Thompson expands into a longer-lined, highly emotive tercet.

سپس، تامپسون با برداشتن قافیه «ماه» برای سطر اول و با تکرار آشکار فیتزجرالد، شعر را به یک سه‌گانه‌ی طولانی‌تر و بسیار احساسی گسترش می‌دهد.

💡 She revised the tercet to balance imagery against the preceding quatrain.

او این سه‌بیت را اصلاح کرد تا تصویرسازی را در برابر رباعی قبلی متعادل کند.

💡 In a villanelle, the repeating lines anchor each tercet with musical persistence.

در یک ویلانِل، خطوط تکرارشونده هر سه‌گانه را با تداوم موسیقایی محکم می‌کنند.

💡 Listen to the first tercet of “The Smile”:

به اولین قطعه‌ی سه‌قسمتیِ «لبخند» گوش دهید: