passive reason

💡 Averroes teaches that it is possible for the passive reason to unite itself with the Active Reason, and that this union may be attained or prepared for by ascetic purification and study.

ابن رشد می‌آموزد که عقل منفعل می‌تواند خود را با عقل فعال متحد کند و این اتحاد را می‌توان با تزکیه و مطالعه‌ی زاهدانه به دست آورد یا برای آن آماده شد.

💡 In the debate, someone miscast passive reason as laziness, and a professor gently set the terms back on their feet.

در این مناظره، یکی عقل منفعل را به اشتباه تنبلی دانست و یکی از اساتید به آرامی شرایط را سر جایش برگرداند.

💡 Philosophers contrast active intellect with passive reason, the latter receiving forms like a patient canvas.

فیلسوفان عقل فعال را در مقابل عقل منفعل قرار می‌دهند، که دومی مانند یک بوم نقاشی صبور، فرم‌ها را دریافت می‌کند.

💡 But he denies that the passive reason is perishable, not wishing entirely to depersonalise man.

اما او زوال‌پذیر بودن عقل منفعل را رد می‌کند، و نمی‌خواهد انسان را کاملاً بی‌شخصیت کند.

💡 This latent capacity is passive reason.

این ظرفیت نهفته، عقل منفعل است.

💡 All the lower faculties perish with the body, including the passive reason.

تمام قوای تحتانی، از جمله عقل منفعل، با بدن از بین می‌روند.