Marenzio

💡 A workshop on Marenzio taught tuning by listening for shadows rather than relying on devices.

یک کارگاه آموزشی در مورد مارنزیو، کوک کردن را با گوش دادن به سایه‌ها به جای تکیه بر دستگاه‌ها آموزش داد.

💡 The text was by Rinuccini and the music by 174 Luca Marenzio, the famous madrigalist.

متن اثر رینوچینی و موسیقی اثر لوکا مارنزیو، آهنگساز مشهور سبک مادریگال، بود.

💡 Bardi himself devised the third intermezzo, Rinuccini wrote the verse and Bardi and Marenzio the music.

باردی سومین اینترمتزو را ابداع کرد، رینوچینی شعر را نوشت و بردی و مارنزیو موسیقی را.

💡 Students analyzed word painting in Marenzio and left the room singing about laughing brooks with suspiciously accurate trills.

دانش‌آموزان نقاشی با کلمات در مارنزیو را تحلیل کردند و در حالی که با تریل‌های مشکوک و دقیقی درباره جویبارهای خندان آواز می‌خواندند، کلاس را ترک کردند.

💡 Marenzio unquestionably lived for some months in Mantua, 51 where according to Calvi9 he completed his studies under the guidance of the Duke.

بدون شک مارنزیو چند ماهی در مانتوا زندگی کرد،51 جایی که طبق گفته کالوی9 تحصیلات خود را تحت راهنمایی دوک به پایان رساند.

💡 Choirs adore Marenzio for madrigals that turn syllables into fireworks, demanding breath control disguised as effortless charm.

گروه‌های کر، مارنزیو را به خاطر مادریگال‌هایی که هجاها را به آتش‌بازی تبدیل می‌کنند و خواستار کنترل نفس در لباس جذابیت بی‌دردسر هستند، می‌پرستند.