Hejira

💡 On a foggy drive, Hejira played softly, and the car felt briefly like a confessional with rhythm.

در یک رانندگی مه آلود، هژیرا به آرامی می‌نواخت و ماشین برای مدت کوتاهی مانند یک اعتراف‌نامه با ریتم به نظر می‌رسید.

💡 Her classic ’70s albums like “Blue,” “Court and Spark,” or “Hejira” created a fan base besotted by Mitchell.

آلبوم‌های کلاسیک دهه هفتادی او مانند «بلو»، «کورت اند اسپارک» یا «هجیرا» طرفداران زیادی را شیفته میچل کرد.

💡 The person who wrote and sang “Blue,” “Court and Spark” and “Hejira” doesn’t need protection from readers who, decades after those albums appeared, remember Mitchell’s songs.

کسی که «بلو»، «کورت اند اسپارک» و «هجیرا» را نوشته و خوانده، نیازی به حمایت خوانندگانی ندارد که دهه‌ها پس از انتشار آن آلبوم‌ها، آهنگ‌های میچل را به خاطر دارند.

💡 Neither Mitchell's "Hejira" and "Blue" won album of the year when they were eligible, nor did Hancock's classic '60s albums "Maiden Voyage" or "Speak Like a Child" win any Grammys.

نه آلبوم‌های «هجیرا» و «آبی» میچل، در زمانی که واجد شرایط بودند، جایزه آلبوم سال را از آن خود نکردند و نه آلبوم‌های کلاسیک دهه ۶۰ هنکاک، «سفر دوشیزه» یا «مثل یک کودک صحبت کن»، هیچ جایزه گرمی را از آن خود کردند.

💡 Joni Mitchell’s Hejira spins road trips into meditations, basslines driving like highway lines under fading daylight.

آلبوم هژیرا اثر جونی میچل، سفرهای جاده‌ای را به مراقبه تبدیل می‌کند، خطوط بیس مانند خطوط بزرگراه در زیر نور رو به زوال روز حرکت می‌کنند.

💡 Historians distinguish Hejira spellings carefully when discussing the Prophet’s migration, to honor context and scholarship.

مورخان هنگام بحث در مورد هجرت پیامبر، برای احترام به زمینه و دانش، املای هجیرا را با دقت تشخیص می‌دهند.