Gourmont

💡 Essays by Gourmont examine style as experiment, encouraging writers to cultivate strangeness without abandoning clarity’s quiet backbone.

مقالات گورمونت، سبک را به عنوان یک آزمایش بررسی می‌کنند و نویسندگان را تشویق می‌کنند تا بدون رها کردن ستون فقراتِ آرامِ وضوح، غرابت را پرورش دهند.

💡 The seminar contrasted Gourmont with contemporaries who preferred rules, asking when discipline becomes a cage rather than a craft.

این سمینار، گورمون را با معاصرانش که قوانین را ترجیح می‌دادند، مقایسه کرد و پرسید چه زمانی نظم و انضباط به جای یک مهارت، به یک قفس تبدیل می‌شود.

💡 After these the deluge, ending with the dream by the late Remy de Gourmont, Une Nuit au Luxembourg.

پس از این‌ها، سیل خروشان، با رؤیای مرحوم رمی دو گورمون، «یک شب در لوکزامبورگ»، پایان یافت.

💡 But the proposition first mooted by a distinguished critic, Remy de Gourmont, that Maeterlinck and Verhaeren be elected to the French Academy, was not a bizarre one.

اما پیشنهادی که اولین بار توسط منتقد برجسته، رمی دو گورمون، مبنی بر انتخاب مترلینگ و ورهرن به عضویت آکادمی فرانسه مطرح شد، پیشنهاد عجیبی نبود.

💡 The Columbia University professor would be far more likely to indorse the axiom of Remy de Gourmont that style is physiological, which Flaubert well knew.

احتمال بسیار بیشتری وجود دارد که این استاد دانشگاه کلمبیا، اصل موضوع رمی دو گورمون مبنی بر اینکه سبک، فیزیولوژیکی است را تایید کند، که فلوبر به خوبی از آن آگاه بود.

💡 Translators wrestle with Gourmont, whose sentences bend gracefully until they suddenly demand acrobatics from anyone following closely.

مترجمان با گورمونت کلنجار می‌روند، کسی که جملاتش با ظرافت خم می‌شوند تا اینکه ناگهان از هر کسی که از نزدیک دنبالش می‌کند، حرکات آکروباتیک می‌طلبد.