Abbado

💡 They had settled on one that Claudio Abbado made with the Berlin Philharmonic and the pianist Martha Argerich in the 1990s.

آنها روی قطعه‌ای که کلودیو آبادو در دهه ۱۹۹۰ با ارکستر فیلارمونیک برلین و پیانیست مارتا آرگریچ ساخته بود، به توافق رسیده بودند.

💡 Mr. Abbado attended the now-famous 1971 staging, which was conducted by his father, the prolific Claudio Abbado, who died in 2014.

آقای آبادو در اجرای مشهور سال ۱۹۷۱ که توسط پدرش، کلودیو آبادو، که در سال ۲۰۱۴ درگذشت، رهبری می‌شد، شرکت کرد.

💡 “I saw the production when I was very young, about 12 or 13, and it seemed perfect to me, even at that age,” Mr. Abbado said in a recent phone interview.

آقای آبادو اخیراً در یک مصاحبه تلفنی گفت: «من این نمایش را وقتی خیلی کوچک بودم، حدود ۱۲ یا ۱۳ ساله بودم، دیدم و حتی در آن سن هم به نظرم بی‌نقص آمد.»

💡 The orchestra glowed under Abbado, whose gestures encouraged attentive listening rather than brute force.

ارکستر زیر نظر آبادو می‌درخشید، کسی که حرکاتش به جای اعمال زور و اجبار، گوش دادن دقیق را تشویق می‌کرد.

💡 Collectors cherish live recordings with Abbado, where balances feel conversational and tempos breathe.

مجموعه‌داران، ضبط‌های زنده با آبادو را گرامی می‌دارند، جایی که تعادل‌ها حس مکالمه‌ای دارند و ضرب‌آهنگ‌ها نفس می‌کشند.

💡 Young conductors analyze Abbado rehearsals, learning to inspire without intimidation.

رهبران ارکستر جوان، تمرین‌های آبادو را تحلیل می‌کنند و یاد می‌گیرند که بدون ترس و ارعاب، الهام‌بخش باشند.