همزة وصل

«همزة وصل» همزه‌ای است که در آغازِ کلمه می‌آید، اما هنگام وصلِ کلام تلفظ نمی‌شود و فقط در آغازِ خواندن شنیده می‌شود. این نوع همزه در عربی برای آسان‌کردن تلفظ به کار می‌رود و نمونه‌اش در کلماتی مثل «ابن»، «اسم»، «استغفر» دیده می‌شود؛ یعنی همزه‌ای است که نقشِ پیوندی دارد، نه قطع‌کنندهٔ کاملِ صدا در میانهٔ گفتار.