لغت نامه دهخدا
مهرماه. [ م ِ ] ( اِ مرکب ) ماه مهر. نام ماه هفتم است از سال شمسی و بودن آفتاب در برج میزان و اول فصل خزان. ( برهان ). آفتاب در این ماه در میزان باشد و آغاز خریف بود. ( نوروزنامه ). رجوع به مهر شود.
- مهرماه جلالی ؛ اول آن تقریباً مطابق است با هفدهم سپتامبر ماه فرانسوی. ( یادداشت مؤلف ).
- مهرماه قدیم ؛ اول آن مطابق است با سوم اسفندماه جلالی و شانزدهم فوریه فرانسوی. ( یادداشت مؤلف ).
|| خریف. پائیز : تولد سودا بیشترین اندر فصل خریف باشد که به پارسی مهرماه گویند. ( ذخیره خوارزمشاهی ). رجوع به مهر و مهرگان شود.
