لغت نامه دهخدا
جفون. [ ج ُ ] ( ع اِ ) ج ِ جَفن. پلکهای چشم :
خاک راهی که بر او میگذری ساکن باش
که عیون است و جفون است و خدود است و قدود.سعدی.رجوع به جَفن شود.
جفون. [ ج ُ ] ( ع اِ ) ج ِ جَفن. پلکهای چشم :
خاک راهی که بر او میگذری ساکن باش
که عیون است و جفون است و خدود است و قدود.سعدی.رجوع به جَفن شود.
(جُ فُ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ جَفن ، پلک چشم .
=جفن
پلکهای چشم
جِ جَفن، پلک چشم.