مکنو
فرهنگ فارسی
دانشنامه آزاد فارسی
تکه ای سربند از پارچۀ ابریشمی و زربافت به طول سه متر. این پارچه را زنان زردشتی بر روی روسری یا لچک می اندازند و زیر چانه گره می زنند. یک دنبالۀ آن روی سینه می افتد و دنبالۀ دیگر به روسری سنجاق می شود و از پشت تا پایین زانوها قرار می گیرد. ظاهراً از لحاظ زبان شناسی ارتباطی میان مکنو و مقنعه پیدا نشده است.