فارغ التحصیل

لغت نامه دهخدا

فارغ التحصیل. [ رِ غُت ْ ت َ ] ( از ع ، ص مرکب ) آنکه از تحصیل درسی یا رشته ای فراغت یافته و آن را به پایان رسانده باشد. این معنی ویژه فارسی امروز است. در تداول امروز عرب خِرّیج گویند.

فرهنگ معین

(رِ غُ تَّ ) [ ع . ] (اِفا. )کسی که دورة درس ی معینی را به پایان رسانده باشد.

فرهنگ عمید

ویژگی آن که تحصیلات خود را در رشته ای به پایان رسانیده.

فرهنگ فارسی

آنکه از تحصیل درسی یا رشته ای فراغت یافته و آنرا بپایان رسانیده . توضیح این معنی مخصوص فارسی امروز است و در تدوال کنونی عرب خریج گویند.
آنکه از تحصیل درسی یا رشته ای فراغت یافته و آن را به پایان رسانیده است .

دانشنامه عمومی

فارغ التحصیل یا دانش آموخته که در انگلیسی با واژه های alumnus ( /əˈlʌmnəs/ ; مذکر، جمع: alumni /əˈlʌmnaɪ/ ) یا alumna ( /əˈlʌmnə/ ; مؤنث، جمع: alumnae /əˈlʌmniː/ ) شناخته می شود، به محصل، دانش آموز یا دانشجوی پیشین یک مدرسه، مؤسسه آموزشی یا دانشگاه گفته می شود. همچنین در زبان انگلیسی، واژه Alumnus، می تواند به معنی عضو یا کارمند پیشین یک گروه یا سازمان، شریک یا هم بندی سابق هم به کار رود. بهتر است که این واژه متفاوت از «فارغ التحصیل ( در انگلیسی: Graduate ) » تعریف شود؛ چرا که فردی می تواند دانش آموخته یک مرکز فرهنگی باشد، اما از آنجا فارغ التحصیل نشده باشد. با این وجود، این دو واژه گاهی جای یکدیگر به کار می روند.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم