بنگله

لغت نامه دهخدا

بنگله. [ ب َ گ َ ل َ ] ( ص نسبی ) منسوب به بنگاله. ( فرهنگ فارسی معین ) ( ناظم الاطباء ) :
ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگله
خصم تو روبهی است حسام تو بنگله.قطران.|| زبان مردم بنگاله. بنگالی. ( فرهنگ فارسی معین ). || ( اِ ) خانه ٔنیین. || خانه ییلاقی. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ).
بنگله. [ ب ُ ب ِ گ َ / گ ُ ل َ ] ( اِ ) نامی است که در نیک شهر و ایرانشهر به پنج انگشت دهند. ( یادداشت بخط مؤلف ). || گله شتر که به صحرا بچرا رها کرده باشند. ( یادداشت بخط مؤلف ).
بنگله. [ ب ُ گ ُ ل َ ] تخم دان گلها. ( یادداشت بخط مؤلف ).

فرهنگ معین

(بَ گَ لِ یا لَ ) (اِ. ) ۱ - خانة نئین . ۲ - خانة ییلاقی .

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - خان. نئین . ۲ - خان. ییلاقی. توضیح در خوزستان مستعمل است .
منسوب به بنگاله ٠ زبان مردم بنگاله بنگالی ٠ یا خانه نیین ٠ یا خانه ییلاقی

ویکی واژه

خانة نئین.
خانة ییلاقی.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم