مستبهل
مترادف‌ها
نفرین‌کننده، لعنت‌کننده
لغت نامه دهخدا
مستبهل. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استبهال. والی مستبهل؛ والی که رعیت را مهمل و بی قید گذارد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبهال شود.
پیشنهاد شما
نفرین‌کننده، لعنت‌کننده
مستبهل. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استبهال. والی مستبهل؛ والی که رعیت را مهمل و بی قید گذارد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبهال شود.
