لغت نامه دهخدا
مستبهل. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استبهال. والی مستبهل؛ والی که رعیت را مهمل و بی قید گذارد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبهال شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟