مدوه

«مدوه» واژه‌ای عربی است که به عملی از شتر اشاره دارد و در متون لغت کهن آمده است. این کلمه نعت فاعلی از مصدر «تدویه» است و معنای آن همان عمل صدا کردن شتر به سوی بچه‌اش است. زمانی که شتر بچه خود را صدا می‌کند، معمولاً از الفاظ «داه داه» یا «ده ده» استفاده می‌کند تا او را به سمت خود جذب کند. این رفتار غریزی، نشانه محبت مادرانه شتر و توجه او به توله‌اش است و در حفظ نسل اهمیت دارد. تدویه و مدوه در منابع لغت مانند «آنندراج» ذکر شده و به عنوان اصطلاح فنی دامداری شناخته می‌شوند. با شنیدن صدای مادر، بچه شتر متوجه حضور او شده و پاسخ می‌دهد یا به سمت او حرکت می‌کند. مدوه نمونه‌ای از ارتباط غیرکلامی حیوانات است که در مطالعات حیوان‌شناسی مورد توجه قرار می‌گیرد. این واژه بیشتر در متون روستایی و دامداری کاربرد داشته و در زبان امروزی کمتر شنیده می‌شود.