فهرسه ما رواه عن شیوخه من الدواوین المصنفه فی ضروب العلم و انواع المعارف

[ویکی نور] فهرسة ما رواه عن شیوخه من الدواوین المصنفة فی ضروب العلم و أنواع المعارف، اثر ابوبکر محمد بن خیر اشبیلی (502-575ق)، ملقب به شجار است که در آن، بیش از 1450 کتاب در رشته های گوناگون علوم اسلامی معرفی شده است.
آقایان «شیخ فرنسشکه قداره زیدین» و شاگردش «خلیان رباره طرغوه»، این کتاب را تحقیق و تصحیح کرده اند. نام کامل این اثر عبارت است از: «فهرسة ما رواه عن شیوخه من الدواوین المصنفة فی ضروب العلم و أنواع المعارف أبوبکر محمد بن خیر بن عمر بن خلیفة الأموی الإشبیلی».
این کتاب از مقدمه ناظر علمی، مقدمه «کودیرا»، مقدمه نویسنده و متن اصلی تشکیل شده است.
در مقدمه نویسنده که زمان و مکان نگارشش را مشخص نکرده و همچنین متأسفانه به روش شناسی اثر خودش نیز نپرداخته، چنین آمده است: «اجازه، امری ضروری در روایت است و روایت به وسیله آن تمام و تکمیل می شود، وگرنه به ناچار ناقص خواهد ماند. خبر داد به ما محمد بن عتاب از پدرش ابوعبدالله، که از اهالی بیداری و تیقظ و تحرز و تحفظ در روایت است، که او گفت: هیچ جوینده حدیث، از اجازه بی نیاز نیست... چون احتمال غفلت، خواب، اسقاط، تصحیف و... وجود دارد»
برخی از مطالب جالب این کتاب، عبارت است از:

💡 799- (( الخبر - ما رواه (الكشى ) فى ترجمة سعيد بن منصور، عن حمدويه،قال: حدثنا ايوب، قال: حدثنا حنان بن سدير،قال: كنت جالسا عند الحسن بن الحسن (الحسين ) فجاء سعيد بن منصور، و كان من رؤ ساءالزيدية، فقال: ماترى فى النبيذ؟ فان زيدا كان يشربه عندناقال: ما اصدق على زيد انه شرب مسكرا، قال: بلى، قد يشربه !قال: فان زيدا ليس بنبى او وصى نبى، انما هورجل من آل محمّد (صلى اللّه عليه و آله ) يخطى و يصيب.