واژه «غلامخانه» یک ترکیب اسمی در زبان فارسی است که در متون تاریخی و ادبی برای اشاره به محل یا جایگاه غلامان و خدمتکاران به کار میرفته است. این واژه در کاربرد اصلی خود به فضایی در دربارها، کاخها یا خانههای بزرگ گفته میشد که غلامان و فراشان در آن زندگی یا تجمع میکردند. غلامخانه در ساختارهای حکومتی و اشرافی گذشته، بخشی از نظام خدمترسانی به شمار میرفت و نقش مهمی در سازمان داخلی دربار داشت. در این فضا، غلامان وظایف مختلفی مانند خدمت، نگهبانی یا انجام امور روزمره اربابان را بر عهده داشتند. علاوه بر معنای مکانی، این واژه در برخی متون به صورت کنایی نیز به کار رفته و به طبقه خدمتکاران وابسته به یک خانه یا خاندان اشاره کرده است. در این کاربرد، غلامخانه میتواند نمادی از نظام سلسلهمراتبی اجتماعی در دورههای گذشته باشد. گاهی نیز اصطلاح «غلامخانهزاد» برای اشاره به کسانی به کار میرفته که نسل در نسل در خدمت یک خاندان بودهاند. این واژه در ادبیات کهن فارسی بازتابدهنده ساختار اجتماعی و روابط قدرت در دورههای تاریخی است. امروزه کاربرد آن بیشتر جنبه تاریخی و لغوی دارد و در زبان روزمره استفاده نمیشود. در مجموع، «غلامخانه» هم به محل سکونت و تجمع غلامان اشاره دارد و هم به مفهوم وابستگی خدمتی در ساختارهای سنتی اجتماعی دلالت میکند.
غلام خانه
لغت نامه دهخدا
غلام خانه. [ غ ُ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب )جایگاه غلامان و فراشان: غلامخانه سفارت انگلستان.
فرهنگ فارسی
( اسم ) جایگاه غلامان و فراشان محل تجمع غلامان سلطنتی.
جمله سازی با غلام خانه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به کویت دل غلام خانه زادست چو سر بر در نهد مقبل نهادست
💡 در حجر ولایت تو زادم ز ازل دستی که غلام خانه زادم دستی
💡 سخن را من غلام خانه زادم ولیکن اندکی کاهل نهادم
💡 روشن است آن خانه گویی آن کیست ما غلام خانههای روشنیم