ناهد

ناهد. [ هَِ ] ( ع ص ) زن برآمده پستان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از معجم متن اللغة ). دختر نارپستان. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( جهانگیری ) ( ناظم الاطباء ). کنیزک پستان از جای برخاسته. ( دهار ). کنیزک که پستانش از جای برخاسته بود. ( مهذب الاسماء ). دختری که پستانش نو برآمده باشد. ( غیاث اللغات ). کاعب ناهدة. ج، نواهد. || غلام مراهق. ( معجم متن اللغة ) ( آنندراج ). ج، نهداء، نُهّاد، نواهد. || برخیزنده به سوی دشمن. ( ناظم الاطباء ). ناهض. ( نشوء اللغة ). ج، نُهّاد. || ] ( اِ ) اسد. ( معجم متن اللغة )( المنجد ). شیر بیشه. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ).
ناهد. [ هَِ ] ( اِخ ) مخفف ناهید، ستاره زهره.( برهان قاطع ). ستاره زهره. ( جهانگیری ) ( ناظم الاطباء ). ناهده. ناهید. ( جهانگیری ). رجوع به ناهید شود. || ( اِ ) باغ آباد و مشجر. ( ناظم الاطباء ).
ناهد. [ هَِ ] ( اِخ ) ناهید. نام مادر اسکندر. ( از انجمن آرا ). رجوع به ناهید شود.

(هِ ) [ ع. ] ۱ - (ص. ) زن برآمده پستان. ۲ - برخیزنده به سوی دشمن. ۳ - (اِ. ) شیر، اسد.

۱ - (صفت ) زن بر آمده پستان ۲ - برخیزنده بسوی دشمن ناهض.۳ - ( اسم ) شیراسد.

زن برآمده پستان.
برخیزنده به سوی دشمن.
شیر، اسد.

💡 چون آدم و داود خلیفه توئی از حق حق زی تو پناهد که پناه خلفائی

💡 ز دوری من گرچه کاهد چو ماه در آخر به وصلم پناهد چو ماه

💡 بود سایه‌اش ظل ممدود باری پناهده گر که جوید لوائی

💡 ز تف آتش خشم تو بد سگالت اگر به آب عفو پناهد به خدمتش بپذیر

💡 بر، قصد که ناهدوش ای معنی برجیس بهرام صفت دست به خنجر زده ای باز

💡 تب برد شیر و پناهد سوی نی تا به نی بو که تب او ببرند